kancelaria Gałecka Nerek logo kancelaria adwokacka Rawa Mazowiecka adwokat Rawa Mazowiecka dojazd
kancelaria odszkodowania facebook
kancelaria odszkodowania google+
kancelaria odszkodowania twitter

Wypadki przy pracy

W przypadku gdy pracownik ulega wypadkowi przy pracy przysługują mu oprócz świadczeń z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych także roszczenia uzupełniające od pracodawcy. Takie roszczenia należą się także członkom rodziny poszkodowanego pracownika. Oczywiście często zdarza się, że pracownik po wypadku wraca do pracy u swojego pracodawcy gdzie wystąpił wypadek. W takich przypadkach pracownicy często mają zrozumiałe opory przeciwko występowaniu do sądu o należne im odszkodowanie. Trudno się dziwić, gdyż nikt z nas nie chciałby sobie pogarszać stosunków ze swoim obecnym pracodawcą. Na szczęście w więszkości przypadków obawy pracowników są nieuzasadnione gdyż roszczenia i przedmiot roszczeń dotyczy ubezpieczyciela zakładu pracy, a nie bezpośrednio pracodawcy. Sam pozew jest skierowany przeciwko ubezpieczycielowi i to właśnie towarzystwo ubezpieczeń jest zobowiązane (na mocy łączącej je z pracodawcą umowy) do naprawienia szkody tj. wypłaty odszkodowania, zadośćuczynienia oraz ewentualnie renty. Pracodawca w większości przypadków nie ponosi żadnej straty ani nawet nie uczestniczy w postępowaniu sądowym w związku z naszymi roszczeniami.

Wypadek przy pracy

Art. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r., nr 167, poz. 1322) definiuje przesłanki wystąpienia wypadku przy pracy. Za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie, wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą, podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych; podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia; w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.

Zgodnie z Kodeksem Cywilnym w związku z wypadkiem przy pracy pracownikowi przysługują roszczenia:

  1. Jednorazowe odszkodowanie za uszczerbek majątkowy - art. 444 § 1 KC.
  2. Art. 444 [Szkoda na osobie]
    § 1. W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu.
  3. Zadośćuczynienie pieniężne za uszczerbek niemajątkowy - art. 445 § 1 KC.
  4. Art. 445 [Zadośćuczynienie pieniężne]
    § 1. W wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
  5. Renta - art. 444 § 2 KC.
  6. Art. 444 [Szkoda na osobie]
    § 2. Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty.

Rodzinie pracownika w przypadku jego śmierci związanej z wypadkiem przy pracy przysługują roszczenia:

  1. Koszty leczenia poszkodowanego oraz koszty pogrzebu - art. 446 § 1 KC.
  2. Renta - art. 446 § 2 KC.
  3. Stosowne odszkodowanie, jeżeli wskutek śmierci poszkodowanego nastąpiło znaczne pogorszenie ich sytuacji życiowej - art. 446 § 3 KC.
  4. Zadośćuczynienie pieniężne za uszczerbek niemajątkowy - art. 446 § 4 KC.

Art. 446 [Śmierć poszkodowanego]
§ 1. Jeżeli wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia nastąpiła śmierć poszkodowanego, zobowiązany do naprawienia szkody powinien zwrócić koszty leczenia i pogrzebu temu, kto je poniósł.
§ 2. Osoba, względem której ciążył na zmarłym ustawowy obowiązek alimentacyjny, może żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody renty obliczonej stosownie do potrzeb poszkodowanego oraz do możliwości zarobkowych i majątkowych zmarłego przez czas prawdopodobnego trwania obowiązku alimentacyjnego. Takiej samej renty mogą żądać inne osoby bliskie, którym zmarły dobrowolnie i stale dostarczał środków utrzymania, jeżeli z okoliczności wynika, że wymagają tego zasady współżycia społecznego.
§ 3. Sąd może ponadto przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego stosowne odszkodowanie, jeżeli wskutek jego śmierci nastąpiło znaczne pogorszenie ich sytuacji życiowej.
§ 4. Sąd może także przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.

Odszkodowanie

Odszkodowanie na podstawie art. 444 § 1 KC sądy przyznają z tytułu kosztów poniesionych przez poszkodowanych wynikłych z uszkodzeń ciała lub rozstroju zdrowia lub strat materialnych poniesionych w związku z wypadkiem. W skład tych kosztów wypadku wchodzić mogą w szczególności: koszty leczenia, koszty opieki pielęgniarskiej, usprawnienia mieszkania w związku z inwalidztwem, koszty dojazdu bliskich, przyuczenia do nowego zawodu, utracone zyski, oraz wszelkie straty materialne związane z wypadkiem.

Zadośćuczynienie

Zadośćuczynienie na podstawie art. 445 § 1 KC przyznawane jest w celu rekompensaty cierpień psychicznych i fizycznych występujących u poszkodowanych bezpośrednio po wypadku oraz mogących wystąpić w przyszłości. W skład cierpień fizycznych wchodzą m.in. długość pobytu w szpitalu, rozmiar bólu, zabiegi operacyjne, leczenia inwazyjne, itp. Ustalenie wysokości zadośćuczynienia jest kwestią indywidualną ustalaną w zależności od stanu faktycznego. Wysokość zadośćuczynienia, a tym samym ustalenie rozmiaru krzywdy zależy bezpośrednio od: stopnia (wielkości) oraz czasu trwania cierpień psychicznych i fizycznych, pogorszenia się stanu zdrowia, gwałtowności powstania szkody, indywidualnych odczuć i przeżyć osoby poszkodownanej, wieku poszkodowanego, utraty chęci do życia, utraty celu życia oraz wiele innych. Cierpienie po wypadku jest wartością niepoliczalną materialnie niemniej jednak Sąd musi ją w jakiś sposób wyliczyć.

Renta wyrównawcza

Renta wyrównawcza przysługuje poszkodowanemu w przypadku gdy utracił on częściowo lub całkowicie zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość. Generalnie renta rekompensuje przychody poszkodowanego, które utracił on na skutek zdarzenia. Często zdarza się, że nie koniecznie dochody przed wypadkiem determinują wysokość świadczenia. Często są to możliwości zarobkowe poszkodowanego.

Świadczenia dla rodziny w przypadku śmierci poszkodowanego

Roszczenia rodziny w przypadku śmierci pracownika są analogiczne jak roszczenia pracownika. Wszystko zależy od stanu faktycznego oraz od następstw spowodowanych śmiercią takich jak: pogorszenie warunków życia, utratę zabezpieczenia majątkowego, tęsknoty, obawy o przyszłość, samotności, utraty energii życiowej, braku opieki nad dzieckiem matki / ojca, itp.

Przesłanką otrzymania świadczeń o których wyżej nie koniecznie musi być wina zakładu pracy przy powstaniu wypadku. Jedyną przesłanką uniemożliwiającą dochodzenie roszczeń od pracodawcy jest wyłączna wina pracownika przy wystąpieniu zdarzenia. Oczywiście sprawa jest oczywista jeżeli pracownik uległ wypadkowi z wyłącznej winy pracodawcy np. niezachowanie przepisów BHP, zlecenie czynności niezgodnie z zasadami określonymi w regulaminie pracy, itp.

Wypadek przy pracy bez winy pracodawcy

Często zdarza się, że w wypadku nie ma osoby winnej. Tzn winy nie ponosi ani pracodawca ani pracownik. Po prostu zdarzył się wypadek. W przypadku jeżeli zakład pracodawcy wypełnia definicję art. 435 KC pracownikowi przysługują wymienione wyżej świadczenia pomimo, że za wypadek nie odpowiada pracodawca.
Art. 435 [Prowadzący przedsiębiorstwo]
§ 1. Prowadzący na własny rachunek przedsiębiorstwo lub zakład wprawiany w ruch za pomocą sił przyrody (pary, gazu, elektryczności, paliw płynnych itp.) ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek przez ruch przedsiębiorstwa lub zakładu, chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności.
§ 2. Przepis powyższy stosuje się odpowiednio do przedsiębiorstw lub zakładów wytwarzających środki wybuchowe albo posługujących się takimi środkami.